Het is altijd de zee… MUGzine #12

Voor je ligt de zee. Het kind dat je was,
het mollig lijfje opgetild, je vader met zijn
voeten in de nazomerzee. Je ogen reiken
verder dan de horizon. Wat weet je van
verlangens in de golven. De tijd die vloeide
is een foto in de verte, een vergeelde
voetnoot bij het heden. Elk jaar wanneer
je terugkomt aan een andere kust, de
meeuwen hoort, de zilte smaak van tranen,
je armen vol met woorden

Gepubliceerd door MUGzine

mini-poëziemagazines

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: