Categorie archief: Geen categorie

Hoor jij dan niet de zee, de zee die zichzelf herhaalt en luid loeiend het strand overstroomt? Die ene nacht per jaar als het schuim groen oplicht en de vissen lijken te zweven. Hoe je, overgeleverd aan de grillen van Poseidon, opnieuw onsterfelijk wordt onder de zoute aanraking van het zand en het water dieMeer lezen over “Gedenk te overstromen: MUGzine 16”

De laatste keer in dit theater, tussen spiegel en publiek, het ego nog eenmaal gestreeld. Een beetje rondwaren op een podium, in de spotlights, op je zelfgecreëerde voetstuk. Gefrommel in de marge.

Na elf dagen in het donker, pijn in mijn kaken van alle groenvoer, rek ik me uit. Oorverdovend kraakt de cocon rondom en van onder piept licht door de kieren van mijn veilige schil, de heilige graal waarvan ik de buik vol heb. Het was geen pretje zeg ik je, om tot pulp te vergaan,Meer lezen over “Metamorfoseren met MUGzine 14”

Nu we al zo lang van ons nachtkastje naar de slaapkamermuur staren, van de woonkamer naar de keuken, mag kamerplant, van vensterbank tot postzegelformaat zich gelukkig prijzen. Laat de flora groeien en bloeien als nooit tevoren. Van muurbloem tot ruisende struik. De geheime tuin in je broekzak is zo groot als je maar wilt.

We vieren het liederlijke vrije dichtersbestaan dat niet bestaat. Een droom die verdampt in het moeras van eindeloze lijstjes. Te druk om gedichten te creëren. Men moest eens nodig poëzeren: raamstaren naar duizend sterren, onder vuur en vijand liggen, vrienden maken met de wind. De bladspiegel leegmaken voor een nieuw begin. Lees MUGzine 10….

Het einde komt aarzelend, als een zoete vorm van zwerven, een lichtvoetig trippelen in de tussentijd. In de verte de wegebbende warmte van vrijende lijven, gelach en gegil. Het gras grijnst nog van plezier, platgewiekt na de zomerbalts. Wat blijft is het avondvullend schijnsel van een slaapkamerraam. Download editie 9 hier.