Er zijn mensen die weten hoe het moet
Je hoeft niet zelf de weg vooruit te weten.Schoenen uit, blik op nul en lopen maar.Het blote pad kriebelt onder eeltloze voetendwars door het boslabyrinth, op zoek naar —tja, naar wat. Verlossing? ESCAPEIk wil dat die knopop m’n toetsenbordwerkt zoals ik wildat hij werk @Marianne MUGzine 31 met kunstwerken van Mariken van Heugten en de…
Sluit je ogen
Transponeer jezelf van jedulle druilkantoor naar een windstille dagaan zee, panty en laarsjes in de tas en metje blote voeten door het zand. Een witgeelgestreepte strandstoel staat op de duintopop je te wachten, je zit en kijkt uit over dezee, een vluchtige vlinder tuimelt langs jeoog, een lieveheersbeestje op je blote dij. Skinnydippen in een…
Piketpaaltjes voor een haperend geheugen
Het regent. Jij en ik omringddoor bange bloemen, de stadslibelle dieik was. In gedachten hoor ik de klaterendelach die losbarst na de bui, de lach die tegenniet-bestaande muren galmt. Het verleden is verrukkelijk en poetry is small maar wie zegt dat een gedicht geen effect heeftniks uithaalt omdat het klein isheeft nog nooit een mug…
Siësta, forever
De vrouw ligt als een opengeslagen blad op bed, zijdezacht wapperen de gordijnen. Je staat erbij en kijkt ernaar, blaast een zomerbries langs haar wang terwijl ze slaapt. Oh de zomerse slaap van de bosgoden, a midsummer night’s dream in het volle daglicht. Ze is een levend schilderij van Edward Hopper, een nachtzwaluw, niet jong maar zo…
Koorddansen op papier
Het vuur dat laait en likt, de wind die blaast – kijk mij! Wapperend jurkje dat een laatste keer opwelt en voorgoed in vlammen vaart. Jij houdt stoutmoedig stand, op blote voeten dansend op het slappe koord, mijn standvastige soldaat. Je tinnen hart begint te smelten, je lijf een veer, een vogel, de pijn brengt…
Windluwte
Er zijn dagen waarop er niets gebeurt. Dagen dat de lucht niet trilt, dat de manniet thuiskomt, dat er niemand aan de lijn blijft hangen. Het is de afwezigheidvan iets. De afwezigheid van licht, van luchtverplaatsing. Windluwte. Je proeft het woord. Windluwte, eenwonderlijk wachten tot er iets verandert. Wachten tot er een gedachte uit de…
Liefs van Luule
Mijn naam is Poëzie. Ik ben vluchtig als een zomerzin, een tikje naïef en vol verloren tijd. Je vindt me zomaar op straat, een blinkend trompetje, dansende letters op een onbeslapen kussen, een gedachte op doorreis. Je hoeft me alleen maar op te merken. Liefs, Luule De Luule Special met bijdragen van Ariel Alvarez, Pieter…
Een vaag gevoel van richting
Op de open vlakte was hij reddeloosverloren. Er was er een vaag gevoel vanrichting, maar hij liet het los. Een handvolbroodkruimels waaide mee met deoostenwind. Waarom was de weg van deminste weerstand telkens weer de langsteweg? Het einde glom hem tegemoet.Misschien, dacht hij, is het genoeg envraag ik slechts een kapstok om de dagaan op…
Gestrand aan de rand van een nazomerdroom
Sluit je ogen lieve nazomerdromer, sla geen acht op verdwaalde badgasten, de dofheid van de herfst al in hun ogen. Ik ben de druppel die sijpelt over je blote rug, het zeildoek waardoorheen je tuurt naar de randen van een losgeslagen wereld. In dit houten huis dat lijkt te huilen, heilig toevluchtsoord van gestrande dromen.…
Coming soon….. #24
In MUGzine24 willen we herfstig nazomeren. Daarvoor richten we een poëtisch huisje in voor gestrande dromen. Zie je het voor je? Het is van hout, natuurlijk. En het is klein, met ronde raampjes. Als een boot op palen. Dieptreurig vast in het zand. Wat voor gedichten en gedachten vinden we daar?
Er is iets fout gegaan. Ververs de pagina en/of probeer opnieuw.
Mijn blog volgen
Krijg nieuwe content direct in je mailbox.
MUGzines 